Bij mijn pentekeningen weet ik nooit wat het uiteindelijke resultaat zal zijn. Ik bouw zo’n tekening stukje bij beetje op. Er zit ook totaal geen logica in. Ik zal het een beetje proberen uit te leggen; Ik begin ergens op het lege papier met bijv. een bloem. Als ik de bloem heb uitgewerkt zou het zomaar kunnen dat ik zin heb om een vogel te tekenen en dat doe ik dan. Als ik daarna (of tegelijkertijd) zin heb in een fantasie-droedeltje zet ik die er ook gewoon tussen. Ik teken dus volledig op gevoel en dan krijg je uiteindelijk wat je hier ziet. Met onlogisch bedoel ik, dat er bloemen, paddenstoelen en fantasiefiguurtjes door elkaar heen lopen. Bloemen uit de zomer en paddenstoelen uit de herfst, joh, als het maar gezellig is! Af en toe heb ik behoefte aan symmetrie en dan maak ik een soort van compesitie die ik vervolgens negen van de tien keer weer volledig vergeet.
